W czterokondygnacyjnym budynku na ścianach klatek schodowych wykonano tynk kat. IV, którego projektowana grubość wynosi 20 mm. Podczas odbioru końcowego robót tynkarskich dokonano pomiaru grubości tego tynku i uzyskano następujące wyniki:<br> − kondygnacja I – 23 mm,<br> − kondygnacja II – 19 mm,<br> − kondygnacja III – 18 mm,<br> − kondygnacja IV – 21 mm, Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, na której kondygnacji nie zachowano dopuszczalnych odchyłek grubości tynku.

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ na kondygnacji I grubość tynku wynosi 23 mm, co przekracza dopuszczalną odchyłkę grubości tynku kat. IV. Zgodnie z normami budowlanymi, dopuszczalne odchyłki dla tynków kategorii IV wynoszą +/-2 mm od projektowanej grubości 20 mm, co oznacza, że akceptowalny zakres grubości wynosi od 18 mm do 22 mm. Z tego powodu, wartości grubości tynku na kondygnacjach II (19 mm), III (18 mm) i IV (21 mm) mieszczą się w tym zakresie, podczas gdy 23 mm na kondygnacji I przekracza górną granicę o 1 mm. Przekroczenie dopuszczalnych odchyłek może prowadzić do problemów z estetyką, trwałością oraz funkcjonalnością tynku, dlatego tak ważne jest przestrzeganie norm budowlanych i standardów jakości w procesie tynkowania. Utrzymanie odpowiednich odchyleń jest niezbędne dla zapewnienia prawidłowego wykończenia powierzchni oraz długotrwałej ochrony budynku. Przykładowo, w przypadku tynków wewnętrznych, niezgodności w grubości mogą prowadzić do pęknięć czy odspojenia tynku, co negatywnie wpłynie na estetykę wnętrza.