Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oszacuj stopień zużycia technicznego wybudowanego 15 lat temu, nigdy nie remontowanego, murowanego domu letniskowego. <table><tr><th colspan="4">Przykładowa trwałość budynków w latach</th></tr><tr><th>Lp.</th><th>Przeznaczenie budynku</th><th>Murowany, żelbetowy lub stalowy</th><th>Drewniany</th></tr><tr><td>1</td><td>dom letniskowy</td><td>60 lat</td><td>40 lat</td></tr><tr><td>2</td><td>budynek mieszkalny</td><td>150 lat</td><td>100 lat</td></tr><tr><td>3</td><td>szopa, wiata, letnia kuchnia, piwnica, suszarnia, kotłownia</td><td>50 lat</td><td>40 lat</td></tr><tr><td>4</td><td>chlewnia, tuczarnia, kurnik, pieczekarnia</td><td>60 lat</td><td>40 lat</td></tr></table>

Odpowiedź 25% jest prawidłowa, ponieważ stopień zużycia technicznego budynku oblicza się poprzez podzielenie wieku budynku przez jego przewidywaną trwałość, a następnie pomnożenie wyniku przez 100%. W przypadku murowanego domu letniskowego o przewidywanej trwałości wynoszącej 60 lat, obliczenie wygląda następująco: 15 lat (wiek budynku) / 60 lat (przewidywana trwałość) = 0,25. Po pomnożeniu przez 100% otrzymujemy 25%. Takie podejście jest zgodne z normami budowlanymi oraz dobrymi praktykami w ocenie stanu technicznego obiektów. Uwzględnienie wieku budynku i jego trwałości jest niezbędne do zarządzania nieruchomościami oraz do planowania remontów i konserwacji. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy pozwala na odpowiednie zaplanowanie inwestycji w utrzymanie budynku oraz zwiększa jego wartość rynkową.