Który dokument nie stanowi dla geodety podstawy do ustalenia stanu prawnego nieruchomości w procesie rozgraniczenia?

Mapa ewidencyjna jest dokumentem, który odzwierciedla stan faktyczny nieruchomości oraz jej zagospodarowanie, ale nie stanowi podstawy do ustalenia stanu prawnego. Używana jest przede wszystkim do celów ewidencyjnych i podatkowych, a jej podstawą są dane zgromadzone w systemie ewidencji gruntów i budynków. Mapa ta nie zawiera informacji o prawach własności ani innych ograniczeniach wynikających z przepisów prawa. W praktyce geodeci korzystają z map ewidencyjnych do analizy sytuacji przestrzennej oraz wstępnego określenia granic działek, lecz dla celów sądowych i administracyjnych konieczne jest posługiwanie się innymi dokumentami, takimi jak decyzje administracyjne czy ugody sądowe, które mają bezpośrednie odniesienie do stanu prawnego nieruchomości. W związku z tym, w postępowaniu rozgraniczeniowym, mapa ewidencyjna nie jest wystarczająca do ustalenia legalności granic, co czyni ją mniej istotnym narzędziem w tym kontekście.