Metodę determinacji lokalizacji punktu na podstawie zmierzonych kątów poziomych αi β w punktach A i B o znanych współrzędnych określa się jako wcięcie

Metoda wcięcia kątowego w przód, zwana również mierzeniem kątowym w przód, jest kluczowym procesem w geodezji, który polega na określeniu położenia punktu na podstawie pomiarów kątów αi i β w dwóch punktach odniesienia, A i B, których współrzędne są znane. Ta technika jest niezwykle przydatna w sytuacjach, gdy pomiar bezpośredni odległości jest trudny lub niemożliwy. Przykładem zastosowania tej metody może być pomiar punktów w trudnym terenie, takim jak obszary górzyste, gdzie dostępność do punktów pomiarowych jest ograniczona. W takich przypadkach, zamiast mierzyć odległość, geodeta może na podstawie zmierzonych kątów określić położenie żądanego punktu. Zgodnie z dobrą praktyką w geodezji, istotne jest, aby pomiar kątów był przeprowadzany z odpowiednią precyzją oraz aby uwzględniać czynniki takie jak zakłócenia atmosferyczne oraz błąd instrumentu. Takie podejście zapewnia dokładność i rzetelność w wyznaczaniu położenia punktów, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach, od budownictwa po mapowanie terenu.