W trakcie pomiaru użytkowania gruntów zauważono, że obszary te porośnięte są naturalnie wikliną oraz krzewami wierzby. W procesie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków te obszary powinny zostać zakwalifikowane jako

Grunty porośnięte wikliną w stanie naturalnym oraz krzewiastymi formami wierzb zaliczają się do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na podstawie definicji zawartych w przepisach dotyczących ewidencji gruntów i budynków. Klasyfikacja tych gruntów jest istotna z punktu widzenia zarządzania zasobami przyrodniczymi oraz zrównoważonego rozwoju. Przykładem praktycznego zastosowania tej klasyfikacji jest możliwość pozyskiwania surowców z takich terenów, które mogą być wykorzystywane w przemyśle papierniczym, meblarskim czy budowlanym. Ponadto, grunty zakrzewione przyczyniają się do poprawy jakości powietrza, a ich ochrona oraz odpowiednie zarządzanie są zgodne z dobrymi praktykami ekologicznymi. W kontekście aktualnej polityki ochrony bioróżnorodności oraz dążenia do zwiększenia powierzchni terenów zielonych, ważne jest, aby poprawnie klasyfikować i dokumentować takie obszary, co sprzyja ich właściwej ochronie i gospodarowaniu.