W celu obliczenia przemieszczenia poziomego p punktu kontrolowanego P wykonano dwa okresowe pomiary kąta β (pierwotny i wtórny) oraz pomiar odległości punktu P od stanowiska instrumentu w punkcie A. Na podstawie wyników pomiarów oraz wzoru oblicz wielkość przemieszczenia punktu P.<br> <br> Wzór na przemieszczenie: \( p = d_P \cdot \frac{AB}{\rho} \)<br> <br> Wyniki pomiarów:<br> \( d_P = 82,2300 \, \text{m} \)<br> \( \beta_I = 0^g04^c08,0^{cc} \)<br> \( \beta_{II} = 0^g04^c17,6^{cc} \)<br> \( \rho = 63,6620^g \)

Właściwa odpowiedź to 0,0012 m, co wynika z zastosowania odpowiedniego wzoru do obliczenia przemieszczenia poziomego p punktu P: p = dp * (Δβ / ρ). W tej formule dp oznacza zmienność odległości, Δβ to różnica kątów pomiędzy dwoma pomiarami, a ρ to odległość do punktu P. Istotnym krokiem było przeliczenie kątów βIi i βII na radiany, co jest niezbędne w kontekście trigonometrii stosowanej w geodezji. Praktycznie, takie obliczenia są kluczowe przy tworzeniu map topograficznych oraz przy pomiarach inżynieryjnych, gdzie precyzja jest kluczowa. Zrozumienie jak różnice kątowe wpływają na obliczenia poziomego przemieszczenia jest istotne, ponieważ pozwala to na dokładniejsze planowanie prac budowlanych i inżynieryjnych, a także w monitorowaniu ruchów gruntu. Właściwe stosowanie wzorów geodezyjnych zwiększa efektywność i dokładność pomiarów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.