Objętość hałdy, na której składowany jest piasek o wartości spulchnienia podanej w tabeli, pochodzący z wykopu o wymiarach 10 m × 10 m × 1 m, wynosi <br><br> <table><tr><th>Rodzaj i charakterystyka gruntu</th><th>Przeciętne wartości spulchnienia [%]</th></tr><tr><td>Piasek suchy bez spoiwa</td><td>5 – 15</td></tr></table>

Dobry wybór – właśnie taką wartość powinno się wskazać przy obliczaniu objętości hałdy piasku z wykopu o tych wymiarach. Cały szkopuł tkwi w tzw. wskaźniku spulchnienia. Gdy piasek jest wydobywany z gruntu, a potem odkładany na hałdzie, jego objętość rośnie – cząstki nie układają się już tak ciasno jak w naturalnym środowisku. W tabeli podano, że spulchnienie dla suchego piasku bez spoiwa wynosi od 5 do 15%. W praktyce inżynierskiej zaleca się przyjmować wartości z górnego przedziału, bo zawsze lepiej mieć zapas miejsca na składowisku niż potem się martwić, że hałda się nie mieści. Z wykopu o wymiarach 10×10×1 m uzyskujemy 100 m³ gruntu. Po uwzględnieniu spulchnienia 15%, objętość hałdy wynosi 100 m³ × 1,15 = 115 m³. Odpowiedź 105–115 m³ jest więc zgodna z dobrymi praktykami budowlanymi i literatura fachową (np. normy PN-EN dotyczące robót ziemnych). W praktyce często się spotyka, że inwestorzy albo projektanci zakładają nawet jeszcze większy współczynnik bezpieczeństwa, żeby uniknąć niespodzianek podczas transportu czy magazynowania. Warto pamiętać, że podobne zasady obowiązują również przy innych rodzajach gruntu, choć wartości spulchnienia się różnią. Kto pracuje przy robotach ziemnych, wie jak ważne są takie drobne szczegóły – potrafią wpłynąć na cały harmonogram robót lub logistykę na budowie.