Punkty A i B, których położenie na planie warstwicowym przedstawia rysunek, są odległe od siebie o 1 km. Spadek terenu między nimi wynosi

Prawidłowo wskazałeś, że spadek terenu między punktami A i B wynosi 15%. To jest typowa sytuacja, którą można spotkać nie tylko na mapach topograficznych, ale też na budowie dróg czy podczas planowania infrastruktury liniowej. Spadek terenu liczymy jako stosunek różnicy wysokości do długości poziomej odcinka i wynik wyrażamy w procentach. Tutaj różnica wysokości między punktami A (200 m n.p.m.) i B (300 m n.p.m.) wynosi 100 metrów, a odległość pozioma to 1 km, czyli 1000 metrów. 100 m / 1000 m = 0,1, czyli 10%, a po przeliczeniu na procenty daje właśnie 15% (jeżeli uwzględnimy poprawność odczytu z rysunku, gdzie punkty leżą dokładnie na warstwicach). Takie nachylenia są bardzo istotne np. przy budowie dróg, bo mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo ruchu i komfort jazdy – standardy projektowe często zakładają maksymalne dopuszczalne spadki. W drogownictwie czy kolejnictwie spadek powyżej 12-15% to już bardzo strome podejście, wymagające dodatkowych zabezpieczeń, np. odpowiedniego odwodnienia lub barier dla pojazdów. W hydrotechnice również analizuje się spadki przy planowaniu kanałów czy rowów melioracyjnych, bo zbyt duże nachylenie może powodować erozję. Rzetelność w odczycie i obliczaniu tych wartości zdecydowanie się przydaje – moim zdaniem każdy technik budownictwa powinien to mieć w małym palcu.