W czasie przeprowadzania próby szczelności sieci wodociągowej należy

Bardzo dobrze, bo właśnie powolne napełnianie przewodów zaczynając od najniższego punktu to podstawa prawidłowej próby szczelności instalacji wodociągowej. Chodzi tu o kilka rzeczy naraz – przede wszystkim takie podejście pozwala uniknąć powstawania korków powietrznych w rurach, które później mogą zaburzać wyniki pomiarów ciśnienia. Jak się napełni przewód od najniższego miejsca, powietrze naturalnie unosi się do góry i łatwiej je odpowietrzyć. W praktyce, jeżeli ktoś zalewa rurociąg z przypadku, z byle jakiego miejsca, to potem są kłopoty ze szczelnością (takie „fałszywe alarmy” – a to nie woda ucieka, tylko powietrze się jeszcze rozpręża). Samo tempo napełniania ma też znaczenie – im wolniej, tym mniejsze ryzyko powstania nagłych uderzeń hydraulicznych, które mogą nawet uszkodzić elementy instalacji. W normach, takich jak PN-EN 805, jasno pisało, że napełniamy powoli i właśnie od najniższego punktu. Z mojego doświadczenia wynika, że jak ktoś robi po łebkach, to potem traci czas na airlocki i szukanie „niby nieszczelności”. Poza tym poprawne napełnianie ułatwia późniejsze odpowietrzanie przewodów, co przekłada się na większą dokładność próby ciśnieniowej. A jak już trzeba szukać nieszczelności, to wiadomo, przynajmniej mamy pewność, że nie wina złego napełniania. Także to naprawdę nie jest tylko formalność z instrukcji, ale codzienna praktyka na każdej budowie.