Łączna grubość warstw ścieralnej i podsypki nawierzchni jezdni, której przekrój konstrukcyjny przedstawia rysunek wynosi

Dokładna suma grubości warstw ścieralnej i podsypki w tym przekroju to właśnie 13 cm – 8 cm kostki betonowej oraz 5 cm podsypki cementowo-piaskowej. Taki układ jest obecnie jednym z najczęściej stosowanych przy budowie nawierzchni jezdni z kostki brukowej, zwłaszcza tam, gdzie przewiduje się średni lub umiarkowany ruch pojazdów. Nie jest to przypadek – wynika to z wytycznych np. katalogu typowych konstrukcji nawierzchni czy zaleceń producentów kostki. Z mojego doświadczenia wynika, że takie proporcje bardzo dobrze sprawdzają się w praktyce: warstwa ścieralna, czyli kostka, zapewnia wytrzymałość na ścieranie i odporność na czynniki atmosferyczne, natomiast podsypka cementowo-piaskowa gwarantuje stabilizację oraz dobre przeniesienie obciążeń na kolejne warstwy. Dobrze wykonana podsypka ułatwia również układanie kostki i niweluje drobne nierówności. Odpowiednia grubość tych warstw to nie tylko kwestia trwałości, ale też komfortu użytkowania i późniejszej konserwacji. W praktyce, jeśli się przekroczy lub zaniży te wartości, pojawiają się problemy z osiadaniem, rozwarstwianiem czy nawet uszkodzeniami konstrukcji. Warto jeszcze dodać, że zgodnie z dobrymi praktykami, podsypka cementowo-piaskowa nie powinna być cieńsza niż 4 cm, bo wtedy nie spełnia prawidłowo swojej roli. Moim zdaniem, przy inwestycjach publicznych takie rozwiązania są wręcz standardem.