Który system nawodnień <u>nie powinien</u> być stosowany w uprawach warzyw?

System nawodnień zalewowy, choć może wyglądać na stosunkowo prosty do wdrożenia, tak naprawdę zupełnie nie sprawdza się w nowoczesnych uprawach warzyw. Moim zdaniem największym problemem jest tutaj niekontrolowana ilość wody – rośliny dostają jej po prostu za dużo na raz, więc łatwo prowadzi to do gnicia korzeni albo po prostu zmywania składników pokarmowych w głąb gleby. Z doświadczenia wiem, że zalewowy sposób podlewania to pozostałość dawnych metod, raczej stosowanych przy uprawach ryżu, a nie w ogrodnictwie warzywnym. W warzywnictwie liczy się precyzja, równomierne podlewanie, a także ochrona gleby przed zbytnią erozją czy zaskorupianiem. Tego nie da się osiągnąć, zalewając grządki wodą. Standardy uprawy warzyw wyraźnie pokazują, że lepsze są systemy takie jak nawadnianie bruzdowe, podsiąkowe czy deszczowniane, bo dają większą kontrolę nad ilością i rozprowadzeniem wody. Zalewowy system jest bardzo nieekonomiczny, marnuje się mnóstwo wody, a przy okazji łatwo przenosi choroby. Także z perspektywy ochrony środowiska – czysta strata. Zdecydowanie nie polecam tej metody nikomu, kto myśli poważnie o produkcji warzyw na wyższym poziomie. Lepiej postawić na rozwiązania nowoczesne, które pozwalają lepiej zarządzać wilgotnością podłoża i są zgodne z obecnymi wymaganiami jakościowymi.