Który rodzaj zagospodarowania terenu jest dopuszczalny zarówno w strefie małego, średniego jak i dużego zagrożenia powodziowego?

Użytki zielone są faktycznie jedynym rodzajem zagospodarowania, który branża wodno-melioracyjna oraz urbanistyczna traktuje jako akceptowalny w każdej strefie zagrożenia powodziowego, nawet tej o najwyższym ryzyku. To wynika wprost z przepisów prawa budowlanego oraz wytycznych planowania przestrzennego – chodzi o to, by nie zwiększać potencjalnych strat podczas powodzi i pozwolić wodzie na naturalny przepływ lub rozlanie. Użytki zielone, jak łąki, pastwiska czy tereny rekreacyjne, są odporne na okresowe zalania. W praktyce takie tereny często stanowią tzw. strefę buforową, która może przejąć nadmiar wody bez poważnych konsekwencji dla środowiska i ludzi. Projektanci bardzo podkreślają, że prawidłowe wyznaczenie i utrzymanie takich obszarów wokół rzek czy zbiorników wodnych ogranicza straty powodziowe, poprawia bioróżnorodność i sprzyja retencji. Moim zdaniem to jedna z najlepszych i najprostszych metod ograniczania skutków powodzi, a dodatkowo daje szansę na rozwój lokalnej flory i fauny. Fajne jest też to, że tego typu zagospodarowanie praktycznie nie wymaga drogich zabezpieczeń, a zyski – zarówno środowiskowe jak i społeczne – są naprawdę konkretne. Warto pamiętać, że wszelkie inne formy zabudowy czy działalności gospodarczej są mocno ograniczane w strefach wysokiego ryzyka powodziowego, właśnie po to, by nie narażać ludzi i infrastruktury na szkody.