Wskaż na podstawie przedstawionych w tabeli sum opadu oraz sum parowania z półrocza letniego region, w którym zasoby wodne uległy powiększeniu. <br><br> <table><tr><th rowspan="2">Wyszczególnienie</th><th colspan="2">Σ w półroczu letnim[mm]</th></tr><tr><th>Opad</th><th>Parowanie</th></tr><tr><td>Region I</td><td>327</td><td>425</td></tr><tr><td>Region II</td><td>540</td><td>507</td></tr><tr><td>Region III</td><td>480</td><td>517</td></tr><tr><td>Region IV</td><td>396</td><td>401</td></tr></table>

Region II został wybrany prawidłowo, bo tylko tutaj suma opadów (540 mm) przewyższa sumę parowania (507 mm) w półroczu letnim. To oznacza, że do środowiska trafia więcej wody z opadów niż ubywa przez parowanie – a to właśnie jest podstawowa przesłanka, by mówić o powiększaniu się lokalnych zasobów wodnych. W praktyce taki bilans dodatni sprzyja zasilaniu rzek i jezior, poprawia retencję glebową, a w efekcie rolnictwo czy leśnictwo ma lepsze warunki do rozwoju. W branży gospodarki wodnej analizuje się takie wskaźniki (różnicę opad–parowanie) w planowaniu inwestycji hydrotechnicznych, przy projektowaniu zbiorników czy systemów nawadniających. Moim zdaniem, na co dzień łatwo zapomnieć, że nawet niewielka przewaga opadów potrafi zmienić mikroklimat danego miejsca. Warto też pamiętać, że nie zawsze suma opadów bezwzględnie mówi o zasobach wodnych – liczy się właśnie relacja do parowania. Dobrą praktyką jest śledzenie takich danych w dłuższych okresach, bo jeden sezon nie zawsze oddaje całą prawdę o potencjale wodnym regionu. Na marginesie, takie analizy przydają się też w ocenie zagrożenia suszą hydrologiczną. Także, wybór Regionu II jasno wynika z technicznej analizy i jest zgodny ze standardami branżowymi.