Na terenie przygotowywanym do wykonania drenowania należy zlikwidować rów. Dane charakteryzujące ten rów przedstawione są w tabeli. Określ ilość gruntu potrzebną do zasypania tego rowu. <br><br> <table><tr><th>Wyszczególnienie</th><th>Jednostka miary</th><th>Wielkość</th></tr><tr><td>Szerokość dna</td><td>m</td><td>0,4</td></tr><tr><td>Szerokość na powierzchni terenu</td><td>m</td><td>2,4</td></tr><tr><td>Średnia głębokość</td><td>m</td><td>1,3</td></tr><tr><td>Długość</td><td>m</td><td>150,0</td></tr></table>

W tym przypadku trafiłeś w sedno, bo do wyznaczania ilości gruntu potrzebnego do zasypania rowu trzeba najpierw policzyć objętość samego wykopu. Rów o zadanych parametrach to praktycznie trapez o podstawach 0,4 m (dno) i 2,4 m (powierzchnia), a wysokość to 1,3 m. Wzór na pole przekroju trapezowego jest prosty: [(a+b)/2] × h, czyli [(0,4+2,4)/2] × 1,3 = 1,82 m². Później mnożysz to przez długość rowu: 1,82 m² × 150 m, co daje dokładnie 273 m³. Tego typu liczenie to podstawa przy robotach ziemnych, zwłaszcza przy inwestycjach liniowych jak drenowanie, kanały czy rowy melioracyjne. W branży często się tego typu obliczenia wykonuje przed rozpoczęciem robót, żeby dobrze zamówić materiał albo oszacować koszty. Z mojego doświadczenia, warto zawsze przeliczyć objętość jeszcze raz w terenie, bo czasem parametry się lekko różnią od projektu. W praktyce stosuje się właśnie takie wzory, zgodne z normami polskimi (np. PN-EN 1610) oraz zasadami kosztorysowania robót ziemnych. Nawet przy niewielkich różnicach w wymiarach te metry sześcienne „robią robotę”, więc dobrze, że umiesz to policzyć. Taka wiedza bardzo się przydaje nie tylko na egzaminach, ale i na budowie – zawsze lepiej mieć trochę zapasu niż później kombinować z dowozem gruntu.