Który system nawodnienia przedstawiono na rysunku?

Wybrałeś system podsiąkowy, czyli taki, w którym woda podnosi się z rowów do strefy korzeniowej roślin poprzez zjawisko podsiąkania kapilarnego. No i to jest bardzo charakterystyczne na tym schemacie: widać zastosowanie rowów głównych, zbiorczych oraz osuszająco-nawadniających, które prowadzą wodę w sposób kontrolowany, a kluczową rolę odgrywają zastawki pozwalające na spiętrzenie wody do określonego poziomu. W praktyce właśnie taki układ stosuje się na terenach o stosunkowo przepuszczalnych glebach, gdzie można podnosić poziom wód gruntowych i doprowadzać wilgoć do roślin 'od dołu'. Moim zdaniem to bardzo efektywne rozwiązanie, bo daje kontrolę nad nawilżeniem bez dużych strat wody na powierzchni, a obsługa systemu opiera się na regulacji zastawek, co w praktyce jest całkiem wygodne. Takie techniki podsiąkowe są zgodne z zaleceniami Instytutu Melioracji i Inżynierii Środowiska – szczególnie dla łąk i pastwisk. Warto dodać, że poprawnie zaprojektowany system podsiąkowy pozwala ograniczyć erozję i znacznie wydłużyć okres retencji wody w glebie, a to się bardzo przydaje przy coraz częstszych okresach suszy. Z własnego doświadczenia widzę, że rośliny na takich polach mają stabilniejszy wzrost. Dodatkowo, przy właściwym użytkowaniu można ograniczyć ilość nawozów, bo wilgoć utrzymuje się bliżej korzeni. Właśnie takie rozwiązania spotyka się na nowoczesnych gospodarstwach na Żuławach czy niektórych rejonach Wielkopolski.