W tabeli przedstawiono parowanie z wolnej powierzchni lustra wody w miesiącach IV – VII. W którym miesiącu do podtrzymania zalewu wynikającego ze strat na parowanie w stawie o powierzchni 1,2 ha należy dostarczać wodę w ilości 0,78 l/s? <br><br> <table><tr><th>Miesiąc</th><th>IV</th><th>V</th><th>VI</th><th>VII</th></tr><tr><td>Liczba dni</td><td>30</td><td>31</td><td>30</td><td>31</td></tr><tr><td>Parowanie jednostkowe [l/sek/ha]</td><td>0,35</td><td>0,65</td><td>0,70</td><td>0,75</td></tr></table>

W tej sytuacji odpowiedź V jest jak najbardziej prawidłowa, choć na pierwszy rzut oka można się tu łatwo pomylić. Parowanie jednostkowe podane w tabeli mówi nam, ile litrów wody ubywa z każdego hektara powierzchni stawu w każdej sekundzie, w poszczególnych miesiącach. Skoro powierzchnia stawu to 1,2 ha, to żeby obliczyć faktyczne straty, trzeba przemnożyć wartość parowania przez powierzchnię: 0,65 l/s/ha × 1,2 ha daje nam dokładnie 0,78 l/s, i to właśnie w maju (czyli miesiąc V). Właśnie w tym miesiącu trzeba dostarczać wodę do stawu w takiej ilości, żeby cały czas utrzymać odpowiedni poziom – inaczej grozi nam obniżenie lustra wody i różne problemy, np. dla hodowli ryb czy zachowania bioróżnorodności. W praktyce, jeśli ktoś zarządza zbiornikiem wodnym, regularne monitorowanie parowania i takiego zapotrzebowania na wodę jest podstawą – pozwala to uniknąć strat i optymalnie gospodarować zasobami. To jest też zgodne z ogólnymi zasadami zrównoważonej gospodarki wodnej – zarówno w rolnictwie, jak i w rekreacji czy przemyśle. Z mojego doświadczenia, takie obliczenia są bardzo często pomijane na etapie projektowania stawów, a potem rodzą się z tego spore kłopoty. Warto znać te zależności i trzymać rękę na pulsie, żeby staw nie świecił dnem w środku sezonu.