Który sposób użytkowania terenu powoduje największe zagrożenie erozją wodną?

Grunty orne uprawiane wzdłuż stoku są zdecydowanie najbardziej narażone na erozję wodną i to wynika z prostych zasad fizyki i hydrologii. Kiedy uprawy prowadzi się równolegle do spadku terenu, bruzdy wręcz kierują wodę opadową w dół, co przyspiesza jej spływ. To niestety powoduje, że woda ma więcej siły, by zrywać i przenosić glebę. W praktyce można to bardzo łatwo zaobserwować po ulewie – na takich polach pojawiają się głębokie rynny i duże spływy błota. Moim zdaniem, w polskich warunkach rolniczych to dość często spotykany błąd, zwłaszcza na polach o większym nachyleniu, gdzie rolnicy nie stosują zasad rolnictwa konserwującego. Standardy dobrej praktyki rolniczej, np. kodeksy GAEC czy zalecenia IUNG, wyraźnie mówią, żeby orkę na stokach prowadzić poprzecznie, żeby ograniczyć ruch wody i zatrzymać glebę na miejscu. Coraz częściej stosuje się także pasy ochronne z roślin czy zadrzewienia, ale to temat na inną dyskusję. Warto pamiętać, że niewłaściwa uprawa wzdłuż stoku prowadzi do utraty najcenniejszych warstw próchnicznych i może skutkować obniżeniem plonów już po kilku latach. Myślę, że każdy, kto choć raz widział pole po intensywnej burzy, wie, jak duża jest skala tego problemu.