Jak należy przeprowadzić renowację starego tynku, który w wielu miejscach na dużych powierzchniach uległ odparzeniu?

Przy renowacji starego tynku, który na dużych powierzchniach uległ odparzeniu, rzeczywiście najlepszą praktyką jest całkowite usunięcie starego tynku i wykonanie nowego. Taki stan tynku oznacza, że struktura starej warstwy została poważnie naruszona, często przez wilgoć, słabe wiązanie z podłożem, czy zanieczyszczenia. Próby miejscowych napraw zwykle kończą się krótkotrwałym efektem, bo uszkodzenia mogą być niewidoczne gołym okiem i rozprzestrzeniają się w głębi materiału. Usuwając cały tynk, można dokładnie ocenić stan muru, przeprowadzić niezbędne naprawy podłoża, zabezpieczyć ściany przed wilgocią, a potem położyć nową, dobrze związaną warstwę tynku zgodnie ze sztuką budowlaną. W praktyce, nawet jeśli odparzenia nie obejmują 100% powierzchni, a tylko duże fragmenty, to łatanie pojedynczych miejsc jest ryzykowne i niezgodne z zasadami dobrej roboty tynkarskiej. Z mojego doświadczenia wynika, że tylko kompleksowe podejście daje trwały efekt i pozwala uniknąć ponownych remontów w krótkim okresie. Wielu fachowców poleca wtedy tynki mineralne lub renowacyjne, które oddychają i są odporne na wilgoć. Warto dodać, że zgodnie z wytycznymi ITB i zaleceniami producentów materiałów budowlanych, renowacja tak mocno uszkodzonego tynku wymaga właśnie wykonania nowej warstwy. Takie podejście jest najbardziej profesjonalne i zapewnia długowieczność okładziny ściennej.