Słabe i zwietrzałe pod wpływem czynników atmosferycznych tynki cementowo-wapienne wzmacnia się przez nasycenie

Wzmacnianie osłabionych tynków cementowo-wapiennych wodą wapienną to znana i sprawdzona metoda w praktyce budowlanej. Wynika to z fizykochemicznych właściwości samej wody wapiennej – zawiera ona rozpuszczony wodorotlenek wapnia, który wnika w strukturę tynku i tam reaguje, tworząc ponownie wiązania wapienne. Ten proces nazywamy karbonatyzacją. Dzięki temu drobne pęknięcia, czy strukturalne osłabienia spowodowane działaniem deszczu, wiatru czy mrozu, zostają wypełnione i utwardzone. Woda wapienna nie tylko poprawia spoistość tynków, ale i przywraca ich odporność na dalsze czynniki atmosferyczne. Moim zdaniem, to łatwy, tani i skuteczny sposób na przedłużenie żywotności starych tynków – spotyka się go często w renowacjach zabytków, gdzie nie można naruszyć oryginalnej struktury materiału. Warto pamiętać, że stosowanie wody wapiennej jest zgodne z polskimi normami dotyczącymi renowacji tynków mineralnych. Dobrą praktyką jest kilkukrotne nasycenie powierzchni, aż do pełnego nasycenia, żeby rezultat był jak najlepszy. Z mojego doświadczenia wynika, że nie warto próbować nowocześniejszych środków, gdy chodzi o zabytkowe, tradycyjne tynki, bo mogą doprowadzić do niepożądanych reakcji chemicznych albo zmienić paroprzepuszczalność ściany.