Białe plamy, które pojawiają się na okładzinach ściennych ze skał porowatych na skutek odkładania się rozpuszczalnych soli po odparowaniu z powierzchni płyt wody, to

Wykwity to zjawisko bardzo częste na okładzinach ściennych wykonanych ze skał porowatych, takich jak cegła, wapienie czy beton. Powstają, gdy woda przenika przez materiał, rozpuszczając znajdujące się w nim sole mineralne. Gdy woda odparowuje z powierzchni ściany, sole wytrącają się i zostają na wierzchu, tworząc charakterystyczne białawe naloty. Najczęściej występują na elewacjach nowych budynków, ale mogą się pojawić również wewnątrz pomieszczeń o podwyższonej wilgotności. W praktyce, wykwity są nie tylko problemem estetycznym – mogą też sygnalizować niewłaściwe zabezpieczenie przeciwwilgociowe lub błędy w hydroizolacji. Z mojego doświadczenia, fachowcy zawsze zwracają uwagę na właściwe zastosowanie hydrofobizacji i zapraw odpornych na działanie soli, żeby maksymalnie ograniczyć te zjawiska. W normach budowlanych i wytycznych dotyczących wykonywania okładzin ściennych oraz elewacji (np. PN-EN 771), kładzie się nacisk na kontrolę wilgotności i stosowanie materiałów o niskiej nasiąkliwości. Praktyczne rozwiązania to np. stosowanie odpowiednich zapraw fugowych, hydroizolacji pionowej ścian lub impregnacji powierzchni. Warto też pamiętać, że nie wszystkie białe plamy to grzyb czy pleśń – czasem to właśnie wykwity. Ich usunięcie polega najczęściej na mechanicznym oczyszczeniu powierzchni i rozwiązaniu problemu wilgoci u źródła.