Hydrofobizacji murów <b>nie wykonuje się</b> metodą

Dobrze zauważone, lazurowanie nie jest stosowane do hydrofobizacji murów. Hydroizolacja polega na zabezpieczeniu powierzchni przed wnikaniem wody w głąb materiału, a metody takie jak natrysk, malowanie czy nawet tzw. stały przepływ (czyli nasycanie powierzchni odpowiednimi preparatami) są uznawane w branży za skuteczne i zgodne ze sztuką budowlaną. Lazurowanie natomiast dotyczy bardziej ochrony i dekoracji powierzchni drewnianych — chodzi o impregnację i koloryzację drewna, a nie zabezpieczenie murów przed wilgocią. W praktyce na budowie hydrofobizację przeprowadza się właśnie przez natrysk specjalnych środków hydrofobowych, malowanie preparatami silikonowymi lub krzemianowymi, albo przez głębokie nasączanie, szczególnie przy murach ceglastych. Lazurowanie muru, nawet gdyby spróbować, nie da odpowiedniego efektu ochronnego, bo sama lazura nie ma właściwości hydrofobowych przeznaczonych do ochrony mineralnych podłoży. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu początkujących myli te pojęcia przez podobnie brzmiące nazwy, ale w praktycznych zadaniach na budowie łatwo się przekonać, że odpowiedni dobór technologii jest kluczowy. No i jeszcze jedno – zawsze warto sprawdzać wytyczne producenta wybranego środka i trzymać się zaleceń norm, np. PN-EN 1504 dotyczących ochrony powierzchni mineralnych.