Na powierzchni tynku cementowo-wapiennego wykonanego na niedostatecznie wyschniętym podłożu mogą pojawić się

Wybrałeś dobrze, bo wykwity to najczęstszy problem, który pojawia się na powierzchni tynku cementowo-wapiennego położonego na zbyt wilgotnym podłożu. W praktyce budowlanej wilgotność podłoża to podstawa, bo jeśli podłoże nie jest odpowiednio wysuszone, wilgoć z wnętrza ściany przenika na powierzchnię tynku razem z rozpuszczonymi w wodzie solami. Po odparowaniu wody sole te krystalizują się właśnie na powierzchni tynku – i to są wykwity, najczęściej w postaci białego nalotu. Można to często zobaczyć na elewacjach budynków, szczególnie po zimie albo w miejscach źle zabezpieczonych przed wodą. Moim zdaniem to typowy błąd pośpiechu na budowie – ktoś nie da ścianie wystarczająco wyschnąć i potem wychodzą właśnie takie niespodzianki. Według wytycznych ITB oraz normy PN-EN 13914-1, przed tynkowaniem trzeba się upewnić, że wilgotność podłoża nie przekracza 4%. W branży mówi się, że lepiej poczekać tydzień dłużej niż potem poprawiać wykwity, które nie dość że brzydko wyglądają, to jeszcze mogą powodować odspajanie się tynku w przyszłości. Dobrą praktyką jest też stosowanie hydroizolacji i prawidłowe wentylowanie pomieszczeń w trakcie schnięcia tynków.