Szkliwa skaleniowe są zaliczane do szkliw

Szkliwa skaleniowe rzeczywiście zalicza się do szkliw surowych, czyli takich, które nanosi się na wyroby ceramiczne w postaci proszku lub zawiesiny bez wcześniejszego przetapiania wszystkich składników. Cała reakcja chemiczna, a więc powstawanie właściwego szkliwa zachodzi dopiero w trakcie wypału. Typowe surowce dla tego typu szkliw to właśnie skalenie, a także kwarc czy glina. Takie szkliwa są bardzo popularne w ceramice użytkowej, np. do płytek albo ceramiki sanitarnej. Moim zdaniem, szkliwa surowe, szczególnie skaleniowe, mają jedną dużą zaletę – są proste w przygotowaniu, bo nie trzeba ich topić i mielić przed zastosowaniem, co oszczędza czas i energię. Ważne jest, żeby dobrze dobrać skład mieszanki, bo to wpływa na właściwości powłoki, jej połysk, odporność chemiczną czy twardość. Z praktyki wiem, że szkliwa skaleniowe świetnie sprawdzają się tam, gdzie potrzebna jest trwałość i odporność na ścieranie. Typowe normy, np. PN-EN 15998, wskazują właśnie na zastosowanie takich szkliw w produkcji przemysłowej. Dobrze jest pamiętać, że ich główny składnik, czyli skalenie, jest dostępny i tani, co wpływa na popularność tych szkliw w branży. Tak naprawdę, bez szkliw surowych, produkcja masowa ceramiki byłaby nie do ogarnięcia pod względem kosztów i logistyki.