W recepturach roboczych do sporządzania mas porcelanowych znajdują się surowce ilaste w postaci

Kaoliny to absolutna podstawa, jeśli chodzi o receptury mas porcelanowych. Właściwie w każdej profesjonalnej pracowni ceramicznej, a już zwłaszcza w przemyśle porcelanowym, to one są tym najważniejszym, bazowym surowcem ilastym. Wynika to z ich wyjątkowych właściwości – kaolin jest bardzo czysty chemicznie, ma niską zawartość zanieczyszczeń żelazem i tytanem, co daje ładną, białą barwę po wypale, a tego raczej nie uzyskamy na bazie zwykłych iłów. Poza tym kaolin daje masie porcelanowej odpowiednią plastyczność, dobrze reaguje na procesy technologiczne (prasowanie, toczenie, odlewanie itd.). Moim zdaniem trudno o lepszy surowiec do mas porcelanowych – i nie tylko ja tak uważam, bo praktycznie każda dobra fabryka porcelany korzysta właśnie z kaolinów. Zresztą w normach branżowych (choćby PN-EN 60672-3) znajdziemy wyraźne wytyczne dotyczące przewagi kaolinu jako głównego surowca ilastego do porcelany technicznej i stołowej. Ciekawostka: często stosuje się mieszanki kilku odmian kaolinu, żeby precyzyjnie dopasować właściwości masy do docelowego wyrobu (np. wytrzymałości czy przejrzystości). W praktyce stosowanie innych surowców ilastych, jak gliny czy iły, prowadzi do gorszego efektu – masa traci na bieli i może nie spełniać norm wytrzymałościowych. Kaolin, choć bywa trudniejszy w obróbce niż zwykła glina, to jednak jest bezkonkurencyjny w produkcji profesjonalnej porcelany.