Masa ceramiczna zawierająca w składzie około 50% surowca plastycznego, około 50% surowca nieplastycznego oraz około 35% wody i 0,5% elektrolitów w stosunku do suchych składników masy, nazywana jest masą

Masa lejną to bardzo charakterystyczny rodzaj masy ceramicznej, którą stosuje się głównie do formowania wyrobów przez odlewanie w formach gipsowych. W jej składzie znajduje się około 50% surowca plastycznego (najczęściej glina), 50% nieplastycznego (jak kwarc, skaleń) oraz aż 35% wody w stosunku do całej masy i niewielka ilość elektrolitów, które poprawiają lejność. Te proporcje sprawiają, że masa jest płynna i łatwo wnika w szczegóły formy, a potem, po odparowaniu wody, twardnieje i zachowuje kształt. Moim zdaniem właśnie w produkcji porcelany i fajansu docenia się masy lejne, bo pozwalają na wykonanie bardzo skomplikowanych, cienkościennych elementów, które przy innych metodach byłyby praktycznie nieosiągalne. Warto pamiętać, że dodatek elektrolitów, nawet tak mały jak 0,5%, znacząco zwiększa lejność, bo rozprasza cząstki gliny i zmniejsza lepkość. W przemyśle ceramicznym to rozwiązanie jest wręcz standardowe przy produkcji naczyń stołowych, umywalek czy figur dekoracyjnych. Trochę się trzeba nauczyć tej technologii, szczególnie, że od jakości i odpowiedniej proporcji wody oraz elektrolitów zależy sukces całego procesu. Często początkujący próbują robić masę lejną bez elektrolitów i potem narzekają, że masa jest za gęsta i źle się rozlewa. Dla mnie, jak dla większości praktyków, to właśnie masa lejna jest kluczem do rozwoju nowoczesnej ceramiki użytkowej i artystycznej.