Proces, w którym uzyskuje się kawałki surowców ceramicznych o wielkości powyżej 100 mm, nazywa się rozdrabnianiem

Proces rozdrabniania grubego to taki etap, w którym uzyskujemy kawałki surowców ceramicznych o dużych wymiarach, najczęściej powyżej 100 mm. W praktyce przemysłowej rozdrabnianie grube jest pierwszym i często najważniejszym krokiem przygotowania surowców do dalszej obróbki. Wykorzystuje się wtedy kruszarki szczękowe lub stożkowe, bo tylko one mają wystarczającą moc i wielkość szczeliny, żeby rozprawić się ze sporymi bryłami materiału – czasem większymi nawet od cegły. Moim zdaniem to ważny moment, bo od skuteczności tego etapu zależy potem łatwość dalszego rozdrabniania na mniejsze frakcje w kolejnych procesach. Grube rozdrabnianie stosuje się nie tylko w ceramice, ale też w przemyśle kruszyw czy cementowniach – wszędzie tam, gdzie materiał wyjściowy jest naprawdę „duży”. Warto wiedzieć, że branżowe standardy (np. normy PN-EN dotyczące kruszyw) wskazują wyraźnie na podział procesu rozdrabniania właśnie według wymiarów otrzymanych cząstek. Rozdrabnianie grube to nie tylko kwestia skali – to też zupełnie inne obciążenia dla maszyn i konieczność odpowiedniego zabezpieczenia stanowiska pracy. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze przeprowadzone rozdrabnianie grube skutkuje mniejszym zużyciem energii w następnych etapach i mniej awarii drobniejszych młynów.