W jaki sposób należy wyeliminować powstawanie pęcherzy gazowych w obrzeżach wyrobów szklanych zatapianych na zatapiarce?

Zmniejszenie ilości tlenu dozowanego do spalania gazu to sprawdzony sposób na ograniczenie powstawania pęcherzy gazowych na obrzeżach wyrobów szklanych podczas procesu zatapiania. Wynika to głównie z tego, że zbyt duża ilość tlenu powoduje powstawanie nadmiaru gazów w płomieniu, które następnie mogą przedostawać się do powierzchni szkła. Efekt? Pęcherze, które nie tylko pogarszają estetykę produktu, ale też mogą wpływać na jego wytrzymałość mechaniczną. Moim zdaniem, to jedna z bardziej praktycznych reguł, które rzeczywiście sprawdzają się na produkcji. W standardach hutniczych, np. w normach PN-EN dotyczących wyrobów szklanych, często zaleca się jak najdokładniejszą kontrolę składu mieszanki gazowo-powietrznej dla palników zatapiarki. Dzięki temu można zoptymalizować spalanie i ograniczyć powstawanie niepożądanych zanieczyszczeń gazowych na powierzchni szkła. Nieraz spotykałem się z sytuacją, gdzie wystarczyło minimalnie zmniejszyć tlen i efekt był natychmiastowy – pęcherze znikały, a całość wyglądała jak z katalogu. Oczywiście, nie można przesadzić w drugą stronę, bo przy zbyt małej ilości tlenu spalanie staje się niezupełne, ale to już inna historia. Najważniejsze – opanowanie tej techniki to podstawa dla każdego, kto poważnie myśli o pracy przy szkle.