Którą czynność należy wykonać podczas formowania bańki szklanej, w procesie ręcznego formowania wyrobów szklanych, bezpośrednio po nabraniu masy szklanej na piszczel?

Rozwalcowanie masy szklanej na stalowej płytce, czyli tzw. marwerze, to naprawdę kluczowy etap zaraz po nabraniu masy szklanej na piszczel. Tak się utarło w pracowniach szklarskich i w sumie nie bez powodu – ten moment decyduje, czy dalsze etapy pójdą gładko. Chodzi tu głównie o wyrównanie temperatury, ale też o pozbycie się ewentualnych pęcherzy powietrza i nadania masie wstępnie obłego, bardziej przewidywalnego kształtu. Przekręcając piszczel po marwerze, szklarz sprawia, że masa szklana staje się bardziej plastyczna i mniej podatna na pękanie przy rozdmuchiwaniu. Z mojej perspektywy to trochę jak rozgrzewka przed właściwym formowaniem – bez tego można by potem narobić sobie problemów przy rozdmuchiwaniu czy formowaniu bańki, bo masa będzie się nieregularnie rozciągać lub wręcz pękać. W branży mówi się, że dobry szklarz po ruchach na marwerze potrafi już ocenić, jak się masa zachowa dalej. To też świetna okazja, żeby ewentualnie skorygować niedociągnięcia przy nabieraniu masy. Warto pamiętać, że stalowa płytka szybko odbiera nadmiar ciepła, więc nie wolno przesadzać z czasem rozwalcowania. W podręcznikach i na praktykach zawsze uczulają – marwer to podstawa i bez tego nawet najbardziej doświadczony rzemieślnik nie wydmucha przyzwoitej bańki. Co ciekawe, w niektórych zakładach do marweru przykłada się wręcz rytualnie i traktuje tę czynność jako sprawdzian fachowości.