Na którym rysunku przedstawiono wyrób ze szkła uformowany metodą "press and blow"?

Prawidłowa odpowiedź to rysunek 4, bo właśnie tam mamy do czynienia z wyrobem ze szkła uformowanym metodą 'press and blow'. Moim zdaniem ta metoda jest w praktyce absolutną podstawą przy produkcji typowych słoików i szerokootworowych pojemników, które muszą mieć równomierną grubość ścianek i dobrze uformowane dno. Proces polega na tym, że wstępnie rozgrzaną porcję szkła (tzw. kroplę) najpierw dociska się tłokiem do formy, co umożliwia uzyskanie odpowiedniego kształtu i kontrolę nad grubością dna. Potem w drugim etapie – już w oddzielnej formie wykańczającej – wnętrze kształtowane jest sprężonym powietrzem, co pozwala na dokładne dopasowanie kształtu i usunięcie nadmiaru szkła. Tego typu wyroby – jak słoiki, niektóre rodzaje opakowań do żywności czy kosmetyków – muszą spełniać wysokie wymagania co do wytrzymałości i szczelności, stąd właśnie metoda press and blow daje tu najlepsze efekty. Z mojego doświadczenia wynika, że w przemyśle opakowaniowym to standard, także ze względu na powtarzalność wymiarów i wysoką jakość uzyskanej powierzchni. Standardy branżowe, takie jak normy PN-EN dotyczące opakowań szklanych, wskazują właśnie na tę technikę przy wyrobach tego typu. Warto zapamiętać, że metoda ta minimalizuje też straty materiału i przyspiesza produkcję – to jest naprawdę konkretna przewaga w produkcji masowej.