Na rysunku przedstawiono schemat ciągnienia

Schemat, który widzisz, to klasyczny przykład procesu ciągnienia rur szklanych sposobem przelewnym. Moim zdaniem ten sposób jest jednym z ciekawszych i bardziej uniwersalnych w produkcji rur, zwłaszcza jeśli zależy nam na równomiernej grubości ścianki i dobrej kontroli nad średnicą. Cały proces polega na tym, że stopione szkło przelewa się przez specjalny otwór w dnie wanny lub koryta, a następnie przez kształtkę formującą, zwaną także głowicą przelewną. Rurka formuje się pod wpływem siły grawitacji i jest ciągnięta pionowo lub lekko ukośnie, zależnie od konstrukcji linii produkcyjnej. W praktyce na liniach przemysłowych stosuje się dodatkowe urządzenia do nadmuchu wnętrza rury sprężonym powietrzem, dzięki czemu uzyskuje się odpowiedni przekrój i gładkie ścianki. Standardy branżowe wyraźnie rekomendują tę metodę do produkcji rur o większych średnicach, gdzie wymagana jest wysoka jednorodność materiału. Z mojego doświadczenia wynika, że przewaga metody przelewnej objawia się także w łatwiejszej automatyzacji procesu i mniejszym udziale pracy ręcznej. Stosuje się ją głównie do rur technicznych, laboratoryjnych czy instalacyjnych, gdzie liczy się powtarzalność wymiarów i jakość powierzchni. Ważne jest też to, że metoda przelewna pozwala na stosunkowo szybkie reagowanie na zmianę parametrów procesu, więc jest elastyczna pod względem asortymentu produkcji.