Wtrącenia mogące wystąpić w wyrobach szklanych w postaci czarnych ziaren lub płatków to

Zendra to bardzo typowe zanieczyszczenie występujące w wyrobach szklanych, zwłaszcza tych produkowanych na skalę przemysłową. W praktyce zendra to po prostu drobne wtrącenia żelaziste, czyli czarne ziarenka lub płatki, które mogą pochodzić z korozji narzędzi stalowych albo zanieczyszczeń surowca. Jeśli ktoś pracował w hucie szkła, na pewno zauważył, że takie wtrącenia są jednym z głównych powodów reklamacji jakościowych – bo nawet niewielka ilość zendry pogarsza wygląd produktu i może wpływać na wytrzymałość mechaniczną szkła. Moim zdaniem w branży szklarskiej rozpoznawanie zendry i umiejętność eliminowania jej przyczyn to jedno z podstawowych zadań. W wielu normach, np. PN-EN 572 dotyczącej szkła płaskiego, wyraźnie jest mowa o dopuszczalnych ilościach takich wtrąceń i konsekwencjach ich przekroczenia. Praktycznie rzecz biorąc, żeby ograniczyć zendrę, stosuje się wysokiej klasy surowce, dba o czystość pieców i regularny serwis narzędzi. Często, żeby zweryfikować obecność zendry, stosuje się badanie wizualne pod światłem. Spotkałem się też z opiniami, że tego typu wady są bardziej uciążliwe w szkle optycznym niż budowlanym – bo tam liczy się nawet najdrobniejsza skaza. Także jak ktoś chce pracować w kontroli jakości w hucie szkła, to zendrę musi rozróżniać bez pudła.