Którą metodą powszechnie w Polsce formuje się cegły zwykłe budowlane?

Metoda ciągnienia to zdecydowanie najpopularniejszy sposób formowania zwykłych cegieł budowlanych w Polsce, szczególnie w dużych zakładach i fabrykach ceramiki budowlanej. Polega na tym, że odpowiednio przygotowana masa gliniana jest przeciskana przez specjalną dyszę (najczęściej stalową), uzyskując długi, jednolity kształt tzw. „wstęgi” ceglanej. Następnie ta wstęga jest cięta na odpowiedniej długości kawałki, które po wyschnięciu i wypaleniu zamieniają się w gotowe cegły. Ten sposób zapewnia nie tylko wysoką wydajność produkcji, ale też powtarzalność wymiarów, co w budownictwie jest mega istotne. Z mojego doświadczenia wynika, że praktycznie każda nowoczesna cegielnia korzysta z tej metody, bo jest ona mało awaryjna i pozwala zautomatyzować większość procesu. Gdyby ktoś chciał mieć cegły o nietypowych wymiarach czy kształtach, to oczywiście można stosować inne metody, ale do standardowej, dużej produkcji ciągnienie sprawdza się najlepiej. Ciekawostka – w Polsce stosuje się też czasem prasowanie, ale raczej do wyrobów specjalnych, gdzie wymagana jest większa gęstość i wytrzymałość cegły, na przykład klinkierowych. Ważne jest też to, że ciągnienie pozwala uzyskać cegły pełne, dziurawki i kratówki, więc metoda jest naprawdę uniwersalna. Standardy branżowe, na przykład PN-EN 771-1, wyraźnie opisują te technologie i preferencje rynkowe. Tak że, widząc cegłę na budowie, w 9 na 10 przypadków będzie to cegła ciągniona.