W tabeli przedstawiono wybrane właściwości środka porującego stosowanego w postaci koncentratu. Oblicz masę surowca, który można wyprodukować dodając 10 kg koncentratu, wiedząc, że wyprodukowane tworzywo zawiera 2,5% substancji porującej. <br><br> <table><tr><th colspan="4">Wybrane właściwości środka porującego Ly-Cell F 017 stosowanegow procesie przetwórstwa polietylenu</th></tr><tr><th>Lp.</th><th>Wielkość charakterystyczna</th><th>Jednostka</th><th>Wartość</th></tr><tr><td>1</td><td>Ilość substancji porującej w koncentracie</td><td>%</td><td>50</td></tr><tr><td>2</td><td>Charakterystyka rozkładu</td><td>-</td><td>endotermiczna</td></tr><tr><td>3</td><td>Temperatura rozkładu</td><td>°C</td><td>155</td></tr><tr><td>4</td><td>Temperatura środka w tworzywie</td><td>°C</td><td>170÷210</td></tr></table>

Prawidłowa odpowiedź wynika z dokładnego przeanalizowania proporcji składników w procesie wytwarzania tworzywa z dodatkiem koncentratu porującego. Mamy koncentrat, w którym substancja czynna (porująca) stanowi 50% masy. Jeśli więc dodajemy 10 kg koncentratu, dostarczamy do procesu 5 kg właściwej substancji porującej. Docelowe tworzywo ma zawierać 2,5% tej substancji w całkowitej masie. Z prostego działania wynika, że 5 kg substancji to właśnie 2,5% masy całego surowca – bo 5 kg / (X kg) = 2,5%, czyli X = 200 kg. Te kalkulacje są praktyczną podstawą w technice przetwórstwa tworzyw sztucznych, szczególnie gdy zależy nam na precyzji dawkowania dodatków. Z mojego doświadczenia bardzo łatwo się tu pomylić, zwłaszcza gdy podane są różne wartości procentowe – dlatego zawsze warto zrobić szybkie przeliczenie na papierze albo w kalkulatorze. W branży tworzyw sztucznych normą jest ścisłe przestrzeganie receptur, bo zbyt duża ilość środka porującego może spowodować niestabilną strukturę materiału czy nawet defekty wyrobu. Taka umiejętność obliczania proporcji przydaje się nie tylko przy produkcji spienianych polietylenów, ale też w innych dziedzinach, np. przy doborze barwników czy stabilizatorów. Regularne ćwiczenie takich zadań naprawdę buduje wyczucie technologiczne – moim zdaniem to klucz do sukcesu w laboratorium czy na produkcji.