Zgodnie z informacjami przedstawionymi w tabeli, odpadowe nierozdrobnione kształtki z czarnego polipropylenu należy oznaczyć symbolem <br><br> <b>Tworzywa termoplastyczne. Odpady. Klasyfikacja i oznaczanie</b><br> <table><tr><th>Symbol wgPN-75/C-89004</th><th>Postać odpadu</th><th>Stopień czystości</th><th>Barwa</th></tr><tr><td>2</td><td>3</td><td>4</td><td>5</td></tr><tr><td>ABS CN CA PA PC PEN PEW PETP PMMA POM PP PE/PP PSN PSW PTFE PUR PVCt PVCm</td><td>0 — granulat 1 — przemiał 2 — kształtki rozdrob-      nione wstępnie 3 — kształtki nieroz-      drobnione 4 — folie</td><td>0 — tworzywo jednorodne      czyste 1 — tworzywo jednorodne      z zabrudzeniami wy-      mywalnymi 2 — tworzywo jednorodne      z zabrudzeniami nie-      wymywalnymi 3 — tworzywo niejedno-      rodne, wieloskładni-      kowe 4 — tworzywo niejedno-      rodne, warstwowe</td><td>0 — jednobarwne 1 — wielobar-      wne jasne 2 — wielobar-      wne ciemne</td></tr></table> <br> Przykład oznaczenia odpadów z polietylenu wysokociśnieniowego (PEW) w postaci kształtek nierozdrobnionych (3) z tworzywa jednorodnego, posiadającego zabrudzenia wymywalne (2) jednobarwne (0) - PEW 320

Dobrze rozczytany temat! Symbol PP 300 jest tu prawidłowy, bo rozkodowując to oznaczenie, każde z tych trzech cyfr i liter coś konkretnego oznacza. PP to skrót od polipropylenu – czyli tworzywa, o które pyta zadanie. Cyfra 3 wskazuje na postać odpadu, a zgodnie z tabelą jest to kształtka nierozdrobniona. Kolejna cyfra, czyli 0, mówi o stopniu czystości – tu: tworzywo jednorodne, czyste. I ostatnia cyfra, ponownie 0, to barwa, czyli jednobarwne. Porównując to z przykładem z tabeli (PEW 320) łatwo dojść do wniosku, jak układamy taki symbol: najpierw rodzaj tworzywa (PP), potem po kolei: postać, czystość, barwa. Taka klasyfikacja jest bardzo praktyczna w branży recyklingu i przetwórstwa, bo pozwala od razu zidentyfikować, z czym mamy do czynienia, jakiego sprzętu użyć do dalszego przetwarzania i jakie właściwości może mieć uzyskany regranulat. W realnych zakładach te symbole są naprawdę wykorzystywane – ułatwiają magazynowanie, logistykę, a nawet ustalanie ceny surowca wtórnego. Moim zdaniem, takie standaryzowane oznaczenia bardzo pomagają ograniczać błędy i nieporozumienia między działami produkcji, magazynem i recyklerami. Często się zdarza, że firmy skupujące odpady tworzyw sztucznych wymagają dokładnie takiego opisu na etykietach – to po prostu dobra praktyka branżowa, nie tylko wymóg normy PN-75/C-89004. Także ten sposób myślenia jest bardzo uniwersalny i warto go sobie utrwalić, bo przyda się nie tylko na egzaminie, ale naprawdę w praktyce zawodowej.