Który ze środków eliminuje kleistość powierzchni ostatniej warstwy laminatów wytwarzanych na bazie poliestrów?

Korektor parafinowy to zdecydowanie najczęściej stosowany środek do eliminacji kleistości powierzchni laminatów poliestrowych. Działa na zasadzie tworzenia cienkiej, nieprzepuszczalnej warstwy na powierzchni ostatniej warstwy żywicy, blokując dostęp tlenu z powietrza. To ważne, bo utwardzanie żywic poliestrowych w kontakcie z tlenem atmosferycznym nie przebiega w pełni, przez co powierzchnia zostaje lepka. Dodatek parafiny w postaci roztworu sprawia, że w trakcie żelowania i twardnienia parafina wypływa na górę, tworząc coś w rodzaju 'filmu ochronnego', który umożliwia całkowite utwardzenie materiału. Jest to standardowa praktyka nie tylko w przemyśle jachtowym czy motoryzacyjnym, ale też przy produkcji różnego rodzaju elementów kompozytowych. Moim zdaniem, każdy kto pracuje z laminatami prędzej czy później przekonuje się, jak bardzo uciążliwy jest problem klejącej się powierzchni – bez parafiny nie da się osiągnąć gładkiej, suchej warstwy wykończeniowej. Warto pamiętać, że parafinę stosuje się wyłącznie na ostatnią warstwę, bo w przeciwnym razie kolejne warstwy nie zwiążą się ze sobą prawidłowo. To chyba jeden z pierwszych trików, jakie pokazuje się praktykantom przy pracy z poliestrem. Dla dociekliwych: można spotkać różne nazwy, jak „korektor parafinowy” czy „dodatek styrenowo-parafinowy”, ale zasada działania jest identyczna.