Na podstawie danych zawartych w tabeli, określ gęstość włókna węglowego. <br><br> <table><tr><th>Rodzaj włókna</th><th>Średnicaμm</th><th>Gęstośćkg/m³</th><th>Temperaturatopnienia °C</th></tr><tr><td>Włókno elementarne ze szkła E</td><td>10</td><td>2 550</td><td>1 300</td></tr><tr><td>Włókno węglowe</td><td>8</td><td>1 500</td><td>3 650</td></tr><tr><td>Włókno stalowe</td><td>5÷250</td><td>7 800</td><td>1 600</td></tr><tr><td>Włókno poliamidowe Nylon</td><td>1÷10</td><td>1 140</td><td>255</td></tr></table>

Prawidłowo wskazałeś gęstość włókna węglowego – wynosi ona 1 500 kg/m³, co można bez problemu odczytać z drugiego wiersza tabeli. Włókna węglowe są mocno cenione w inżynierii materiałowej właśnie ze względu na stosunkowo niską gęstość przy jednocześnie bardzo wysokiej wytrzymałości na rozciąganie. To sprawia, że są niezastąpione w branżach, gdzie liczy się lekkość i sztywność – np. przy produkcji ram rowerowych, kadłubów samochodów sportowych czy elementów lotniczych. Z mojego doświadczenia wynika, że gęstość jest jednym z pierwszych parametrów, który inżynier sprawdza, myśląc o zamianie materiałów na kompozyty. Włókna węglowe, mimo tej niskiej gęstości, mają bardzo wysoką temperaturę topnienia (3 650°C!), co czyni je jeszcze bardziej uniwersalnymi w zastosowaniach, gdzie inne materiały zawodzą przez zbyt niską odporność termiczną. W normach dotyczących kompozytów, np. PN-EN ISO 14125, wyraźnie podkreśla się, jak istotna jest znajomość gęstości przy projektowaniu wyrobów inżynierskich. Co ciekawe, często porównuje się włókna węglowe do stalowych – stal jest o wiele cięższa (7 800 kg/m³), przez co w zaawansowanych projektach, gdzie liczy się każdy gram, włókna węglowe wypadają zdecydowanie lepiej. Warto to zapamiętać i wykorzystywać w praktyce!