Która z metod przetwórstwa tworzyw sztucznych polega na napylaniu elektrostatycznym?

Nanoszenie powłok metodą napylania elektrostatycznego to dość ciekawa i praktyczna technika wykorzystywana w przemyśle tworzyw sztucznych, ale nie tylko – bo i w metalurgii, motoryzacji czy branży AGD. Sedno sprawy polega na tym, że drobne cząsteczki materiału powłokowego (na przykład proszek z tworzywa albo farba proszkowa) zostają naładowane elektrycznie, a następnie przyciągane przez naładowany przeciwnie (albo uziemiony) detal. Dzięki temu uzyskuje się bardzo równomierną, dobrze przylegającą warstwę na powierzchni dowolnego kształtu. To ogromna zaleta szczególnie w przypadku detali o skomplikowanej geometrii – tam gdzie klasyczny natrysk czy zanurzenie nie dają rady. W branży mówi się, że efektywność pokrycia elektrostatycznego potrafi przekraczać 95%, co przekłada się na oszczędność materiału i mniejsze straty. Spotkałem się z tym najczęściej przy lakierowaniu obudów urządzeń elektronicznych, rur i elementów konstrukcyjnych z tworzyw. Standardy takie jak ISO 2178 czy normy PKN dotyczące powłok malarskich wskazują napylanie elektrostatyczne jako jedną z preferowanych metod nanoszenia powłok, gdy zależy nam na jakości. Warto jeszcze wiedzieć, że ta technika jest ekologiczna – praktycznie nie ma odpadów, bo niewykorzystany proszek można odzyskać. W codziennej produkcji naprawdę trudno znaleźć lepszy sposób na równomierne pokrycie elementów z tworzywa.