Solanka używana jako surowiec do wytwarzania sody metodą Solvaya jest pozbawiana soli wapnia i magnezu przed dalszą obróbką. Proces ten kontroluje się przez oznaczanie stężenia jonów Ca²⁺ oraz Mg²⁺ w oczyszczonej solance stosując metodę

Metoda wersenianowa, zwana także metodą EDTA, jest jedną z najskuteczniejszych technik analitycznych stosowanych do oznaczania jonów metali, w tym wapnia (Ca2+) i magnezu (Mg2+). W tej metodzie wykorzystuje się chelatację, gdzie EDTA (kwas etylenodiaminotetraoctowy) stabilizuje jony metali, tworząc kompleksy. Dzięki temu można dokładnie oznaczyć ich stężenie w próbce. W przemyśle chemicznym, takim jak produkcja sody, kontrola jakości surowców jest kluczowa. Usunięcie jonów Ca2+ i Mg2+ z solanki jest istotne, ponieważ ich obecność może prowadzić do powstawania niepożądanych osadów i obniżać efektywność procesów chemicznych. W szczególności, metody wersenianowe są preferowane ze względu na swoją precyzję i szybkość, co czyni je standardem w laboratoriach kontrolnych. Dodatkowo, w stosunku do innych metod, werseniany są mniej wrażliwe na zakłócenia ze strony innych jonów, co zwiększa ich użyteczność w analizie skomplikowanych próbek.