Roztwór, w którym uzyskano stan równowagi dynamicznej, powinien być określany jako

Roztwór nasycony to taki, w którym rozpuszczona substancja osiągnęła maksymalne stężenie, które może być utrzymane w danej temperaturze i ciśnieniu. W takim stanie rozpuszczalnik i substancja rozpuszczona są w stanie dynamicznej równowagi, gdzie ilość cząsteczek rozpuszczonej substancji, które rozpuszczają się w rozpuszczalniku, jest równa ilości cząsteczek, które wytrącają się z roztworu. Przykładem może być sól kuchenną (NaCl) rozpuszczoną w wodzie; po dodaniu kolejnych kryształków soli do już nasyconego roztworu, nie rozpuszczą się one, a ich obecność będzie wyraźnie widoczna. W praktyce, nasycenie roztworu jest istotne w wielu dziedzinach, takich jak chemia analityczna, gdzie przygotowanie roztworów o znanym stężeniu jest kluczowe dla uzyskania dokładnych wyników pomiarów. Nasycone roztwory są także ważne w procesach technologicznych, takich jak produkcja farmaceutyków, gdzie precyzyjne stężenie substancji czynnych ma kluczowe znaczenie dla skuteczności leku.