Zgodnie z informacją zawartą w ramce zawartość jonów chlorkowych i jodkowych w roztworze można oznaczyć <br><br> <table><tr><td>Zasada oznaczenia zawartości jonów chlorkowych i jodkowych w roztworze. Podstawą metody jest reakcja strąceniowa zachodząca między jonami Cl- i I- a jonami Ag+. Oznaczenie polega na badaniu zmian potencjału elektrody wskaźnikowej podczas dodawania do analizowanego roztworu, mianowanego roztworu AgNO3.</td></tr></table>

Odpowiedź "potencjometrycznie" jest prawidłowa, ponieważ metoda ta jest najczęściej stosowana do oznaczania zawartości jonów chlorkowych i jodkowych w roztworach. W praktyce, podczas miareczkowania roztworu zawierającego jony Cl- lub I- dodaje się roztwór AgNO3, co prowadzi do powstania nierozpuszczalnych osadów, takich jak AgCl lub AgI. Zmiana potencjału elektrody wskaźnikowej, w zależności od stężenia jonów, pozwala na dokładne określenie ich zawartości. Metoda ta jest zgodna z normami analitycznymi, takimi jak PN-EN ISO 10304, które określają zasady miareczkowania jonów w roztworach. Warto także zauważyć, że potencjometria umożliwia uzyskanie szybkich wyników z wysoką precyzją i dokładnością, co czyni ją jedną z preferowanych metod w laboratoriach analitycznych, szczególnie w chemii analitycznej i analizie wody.