Posługując się wagą techniczną o dokładności 0,1 g, odważono trzy próbki stopu żelaza. Masy stopów żelaza wynosiły odpowiednio:<br> Próbka 1 — masa 100 g Próbka 2 — masa 10 g Próbka 3 — masa 1 g Obliczone błędy względne oznaczenia wynoszą: <br><br> <table><tr><th></th><th>Próbka 1</th><th>Próbka 2</th><th>Próbka 3</th></tr><tr><td>A.</td><td>0,1%</td><td>1%</td><td>10%</td></tr><tr><td>B.</td><td>10%</td><td>1%</td><td>0,1%</td></tr><tr><td>C.</td><td>1%</td><td>1%</td><td>1%</td></tr><tr><td>D.</td><td>0,1%</td><td>0,1%</td><td>0,1%</td></tr></table>

Poprawna odpowiedź A wynika z dokładnych obliczeń błędów względnych dla każdej z trzech próbek stopu żelaza. Błąd względny oblicza się jako iloraz błędu pomiarowego do wartości rzeczywistej, pomnożony przez 100%. W przypadku wagi technicznej o dokładności 0,1 g, dla próbki o masie 100 g, błąd względny wynosi 0,1 g / 100 g * 100% = 0,1%. Z kolei dla próbki 10 g obliczenia dają 0,1 g / 10 g * 100% = 1%, a dla próbki 1 g wynik to 0,1 g / 1 g * 100% = 10%. Takie podejście jest istotne w kontekście analizy wyników eksperymentalnych, gdzie precyzja pomiarów jest kluczowa. Przy ocenie błędów pomiarowych zastosowanie poprawnej metody obliczeniowej pozwala na ocenę jakości wyników i ich zastosowań w praktyce inżynieryjnej oraz naukowej. W branży metalurgicznej, gdzie dokładność pomiarów masy ma kluczowe znaczenie, stosowanie technicznych wag o wysokiej dokładności jest standardem, co potwierdza, że odpowiedź A jest nie tylko słuszna, ale i zgodna z najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.