W celu identyfikacji czterech próbek cukrów zbadano ich skręcalność właściwą. Błąd systematyczny pomiaru wynosił + 10%. Wynik próbki pierwszej to + 57,8°. Na podstawie danych zawartych w tabeli można stwierdzić, że badanym cukrem jest <br><br> <table><tr><th colspan="3">Skręcalność właściwa roztworów niektórych związków optycznie czynnych (w temp. 20°C)</th></tr><tr><th>Substancja</th><th>Rozpuszczalnik</th><th>Skręcalność właściwa</th></tr><tr><td>Sacharoza</td><td>Woda</td><td>+ 66,5°</td></tr><tr><td>Glukoza</td><td>Woda</td><td>+ 52,5°</td></tr><tr><td>Fruktoza</td><td>Woda</td><td>+ 93,0°</td></tr><tr><td>Maltoza</td><td>Woda</td><td>+ 136,9°</td></tr></table>

Odpowiedź wskazująca na glukozę jako badany cukier jest prawidłowa, ponieważ po uwzględnieniu błędu systematycznego pomiaru, rzeczywista skręcalność właściwa próbki pierwszej wynosi około +52,55°. Ta wartość jest zgodna z danymi zawartymi w literaturze, gdzie skręcalność właściwa glukozy wynosi +52,5°. W kontekście analizy cukrów, skręcalność właściwa jest kluczowym parametrem, który pozwala na ich identyfikację. W praktyce, pomiar skręcalności jest stosowany w przemyśle spożywczym oraz farmaceutycznym do monitorowania jakości produktów. Znajomość wartości referencyjnych dla różnych cukrów oraz umiejętność korekcji pomiarów z uwagi na błędy systematyczne są istotne dla zapewnienia precyzji i dokładności wyników. Ponadto, prawidłowe identyfikowanie cukrów może mieć wpływ na procesy produkcji, które mogą wymagać odpowiednich surowców w zależności od ich właściwości fizykochemicznych.