W tabeli przedstawiono wartości iloczynów rozpuszczalności wybranych siarczanów(VI). <br><br> <table><tr><td>CaSO4</td><td>6,1·10-5</td></tr><tr><td>SrSO4</td><td>2,8·10-7</td></tr><tr><td>BaSO4</td><td>1,1·10-10</td></tr><tr><td>PbSO4</td><td>2,2·10-8</td></tr></table> <br> Po dodaniu roztworu kwasu siarkowego(VI) do roztworu zawierającego Ca²⁺, Sr²⁺, Ba²⁺, Pb²⁺ jako pierwszy wytrąci się osad

BaSO4 jest prawidłową odpowiedzią, ponieważ charakteryzuje się najmniejszą wartością iloczynu rozpuszczalności spośród wymienionych siarczanów. Wartość ta wynosi 1,1·10-10, co oznacza, że BaSO4 jest najtrudniej rozpuszczalnym siarczanem w wodzie. Kiedy do roztworu zawierającego jony Ca2+, Sr2+, Ba2+ i Pb2+ dodaje się kwas siarkowy(VI), BaSO4 wytrąca się jako pierwszy, ponieważ posiada najwyższą tendencję do tworzenia osadu w tym przypadku. Praktyczne znaczenie tej wiedzy może być ogromne w kontekście analizy chemicznej i technologii separacji, gdzie rozpuszczalność soli jest kluczowym parametrem w oczyszczaniu i identyfikacji substancji. Techniki takie jak krystalizacja czy filtracja opierają się na różnicach w rozpuszczalności, co umożliwia efektywne oddzielanie pożądanych produktów od zanieczyszczeń. Wiedza na temat iloczynów rozpuszczalności jest także fundamentalna w przemysłowej produkcji chemikaliów, gdzie kontrola procesów rozpuszczania soli ma kluczowe znaczenie dla jakości finalnych produktów.