Do analizy pobrano próbkę o masie 200 mg. Na podstawie informacji zamieszczonych w tabeli określ, w jakiej skali będzie wykonana ta analiza. <br><br> <table><tr><th>Wielkość próbki</th><th>Skala analizy</th></tr><tr><td>> 0,1 g</td><td>makro</td></tr><tr><td>0,01 – 0,1 g</td><td>semimikro</td></tr><tr><td>0,0001 – 0,01 g</td><td>mikro</td></tr><tr><td>< 10-4 g</td><td>ultramikro</td></tr></table>

Próbka o masie 200 mg, co odpowiada 0,2 g, jest analizowana w skali makro, ponieważ według ogólnych standardów analitycznych próbki o masie większej niż 0,1 g są klasyfikowane w tej kategorii. Skala makro jest stosowana w przypadku, gdy potrzebne są większe ilości materiału do analizy, co pozwala na uzyskanie bardziej dokładnych i reprezentatywnych wyników. W praktyce, analizy makro są często wykorzystywane w laboratoriach chemicznych, biologicznych oraz w przemyśle, gdzie ilość analitu jest wystarczająca do przeprowadzenia różnych metod analitycznych, takich jak spektroskopia, chromatografia czy titracje. Dobrą praktyką w laboratoriach jest stosowanie odpowiednich procedur ważących i przygotowawczych, aby zapewnić, że próbki są właściwie opracowane przed analizą, co zwiększa rzetelność wyników. Wyboru skali analizy dokonuje się na podstawie specyfiki badania oraz wymagań dotyczących dokładności i precyzji wyników, a skala makro jest idealna dla analiz, które nie wymagają ekstremalnych precyzji, ale potrzebują większych prób do uzyskania reprezentatywnych danych.