Opis w ramce przedstawia procedurę ilościowego oznaczania <br><br> <table><tr><td>Do kolby miarowej o pojemności 250 cm3 odpipetować 25 cm3 3% wody utlenionej i dopełnić wodą do kreski. Do kolby stożkowej o pojemności 250 cm3 odpipetować 20 cm3 próbki rozcieńczonej wody utlenionej, dodać 25 cm3 kwasu siarkowego(VI) (1+4) i miareczkować roztworem manganianu(VII) potasu o stężeniu 0,02 mol/dm3 do pojawienia się trwałego różowego zabarwienia.</td></tr></table>

Odpowiedź dotycząca nadtlenku wodoru metodą manganometryczną jest poprawna, ponieważ procedura opisana w ramce koncentruje się na ilościowym oznaczaniu wody utlenionej, gdzie nadtlenek wodoru pełni rolę substancji analizowanej. W metodzie manganometrycznej, manganian(VII) potasu jest używany jako utleniacz, co prowadzi do reakcji redoks, podczas której nadtlenek wodoru jest utleniany. Kiedy reakcja z manganianem osiąga punkt końcowy, zmiana zabarwienia roztworu na trwałe różowe sygnalizuje zakończenie miareczkowania. Ta metoda jest szczególnie użyteczna w analizie jakościowej i ilościowej nadtlenku wodoru, który znajduje zastosowanie w różnych branżach, od przemysłu chemicznego po medycynę, gdzie jest używany jako środek dezynfekujący. Dobre praktyki analityczne wymuszają na chemikach przestrzeganie standardowych procedur, aby uzyskać powtarzalne i dokładne wyniki, co czyni tę metodę jednym z najważniejszych narzędzi w laboratoriach analitycznych.