Do kationów trzeciej grupy analitycznej, wytrącanych w postaci siarczków roztworem AKT w środowisku amoniakalnym, należą: <br><br> <table><tr><td>A. Ba2+, Ca2+, Sr2+</td></tr><tr><td>B. Fe2+, Mg2+, Pb2+, Al3+, Ca2+</td></tr><tr><td>C. Ni2+, Co2+, Fe2+, Fe3+, Mn2+, Zn2+</td></tr><tr><td>D. Pb2+, Cu2+, Cd2+, Cr3+, Ag+, K+, Al3+</td></tr></table>

Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ kationy trzeciej grupy analitycznej, takie jak Ni2+, Co2+, Fe2+, Fe3+, Mn2+ oraz Zn2+, rzeczywiście wytrącają się w postaci siarczków w środowisku amoniakalnym. W chemii analitycznej, szczególnie w analizie jakościowej, rozdzielenie kationów na podstawie ich właściwości chemicznych jest kluczowe. Siarczki tych kationów są mało rozpuszczalne w wodzie, co umożliwia ich łatwe wytrącanie z roztworu. Na przykład, ilościowa analiza kationów w próbkach metalowych często polega na zastosowaniu metody wytrącania siarczków, co pozwala na efektywne oddzielenie i identyfikację poszczególnych kationów. W praktyce, techniki te są używane w laboratoriach analitycznych, aby zapewnić precyzyjne wyniki badań, zgodne z normami ISO dotyczących jakości i dokładności analiz chemicznych.