Przewodnictwo właściwe roztworu \( \text{KNO}_3 \) wynosi \( 8{,}9 \cdot 10^{-3} \, \text{S} \cdot \text{cm}^{-1} \). W jakiej odległości powinny być ustawione elektrody o powierzchni \( 5 \, \text{cm}^2 \), aby przewodnictwo roztworu wynosiło \( 5 \, \text{mS} \)?<br><br>Wzór do obliczeń:$$ \frac{1}{R} = G = \frac{\kappa \cdot S}{l} $$gdzie:<br>\( R \) – oznacza opór przewodnika<br>\( G \) – przewodnictwo elektryczne<br>\( \kappa \) – przewodnictwo właściwe<br>\( S \) – powierzchnia elektrod<br>\( l \) – odległość elektrod względem siebie

Odpowiedź 8,9 cm to strzał w dziesiątkę, bo z obliczeniami przewodnictwa elektrycznego nie ma żartów. Możemy skorzystać z wzoru G = κ * s / l – proste, prawda? G to przewodnictwo, κ to jego właściwa wartość w roztworze, s to powierzchnia elektrod, a l to odległość między nimi. W przypadku KNO₃ mamy przewodnictwo właściwe na poziomie 8,9·10⁻³ S·cm⁻¹ oraz elektrod o powierzchni 5 cm². Przekładając to na wzór, obliczamy, jak daleko muszą być elektrody, by mieć przewodnictwo na poziomie 5 mS. To pokazuje, jak ważna jest ta relacja między tymi parametrami. W laboratoriach czy przemyśle chemicznym takie obliczenia są na porządku dziennym, bo trzeba mieć dokładne pomiary, na przykład przy elektrolizie czy w monitorowaniu jakości wody. Fajnie, że w laboratoriach dbają o standardy, jak dobór materiałów do elektrod i dokładne metody pomiaru, bo to gwarantuje, że wyniki są wiarygodne.