Metoda Winklera to jedna z najstarszych technik stosowanych do oznaczania stężenia

Metoda Winklera jest uznaną techniką stosowaną do oznaczania stężenia tlenu rozpuszczonego w wodzie, co jest niezbędne w analizie jakości wód. Proces ten polega na utlenieniu jonu manganowego przez tlen, co prowadzi do powstania osadu tlenku manganu. Następnie, poprzez reakcję z kwasem siarkowym, osad ten przekształca się w manganian, który jest następnie redukowany z użyciem tiosiarczanu sodu. Pomiar ilości tiosiarczanu pozwala określić stężenie tlenu rozpuszczonego. Zastosowanie tej metody jest szczególnie istotne w monitorowaniu wód powierzchniowych, gdzie tlen rozpuszczony jest kluczowym wskaźnikiem zdrowia ekosystemów wodnych. Metoda Winklera jest zgodna z normami, takimi jak ISO 5814, i jest powszechnie stosowana w laboratoriach analitycznych, co czyni ją standardem w ocenie jakości wód.