Ochrona gatunków roślin, zwierząt, grzybów oraz elementów przyrody nieożywionej w ich naturalnych siedliskach nazywana jest ochroną

Odpowiedź 'in situ' odnosi się do ochrony gatunków w ich naturalnym środowisku, co jest kluczowe dla zachowania bioróżnorodności. Ochrona in situ jest istotna, ponieważ pozwala na utrzymanie naturalnych interakcji między organizmami a ich ekosystemami. Przykłady zastosowania ochrony in situ obejmują parki narodowe, rezerwaty przyrody oraz obszary chronione, gdzie gatunki mogą funkcjonować w swoich naturalnych warunkach. Zgodnie z konwencją o różnorodności biologicznej, ochrona in situ jest preferowaną strategią, ponieważ pozwala na zachowanie genotypów i adaptacji do lokalnych warunków. Dodatkowo, działania takie jak monitoring gatunków oraz edukacja ekologiczna w tych obszarach przyczyniają się do ich długotrwałej ochrony, a także do zwiększenia świadomości społecznej na temat znaczenia bioróżnorodności.