Zamieszczony fragment charakteryzuje i opisuje skutki <br><br> <table>n <tr>n <td>„...pojawia się zwykle rano lub wieczorem, w okresie jesienno-zimowym, przy temperaturze – 3°C do + 5°C i wilgotności względnej powietrza 80%. Towarzyszy mu w skrajnych przypadkach nawet całkowity spadek widoczności (średnio do 30 m). Wywołuje między innymi podrażnienia dróg oddechowych, uszkodzenia drzew iglastych oraz rozpad piaskowców..."</td>n</tr>n</table>

Smog londyński jest zjawiskiem związanym z akumulacją zanieczyszczeń w atmosferze, które występuje szczególnie w warunkach niskiej temperatury oraz wysokiej wilgotności powietrza. Charakteryzuje się pojawianiem się w porach rannych lub wieczornych, co jest typowe dla sezonu jesienno-zimowego. W wyniku braku wiatru i stagnacji powietrza, zanieczyszczenia takie jak tlenki azotu, siarki oraz cząsteczki stałe, ulegają koncentracji, co prowadzi do powstania gęstej mgły. Ta mgła, znana jako smog, nie tylko ogranicza widoczność, ale także stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, prowadząc do chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Warto zauważyć, że smog londyński jest klasyfikowany jako smog typu redukcyjnego, co oznacza, że jego powstawanie związane jest z procesami spalania paliw kopalnych oraz emisjami przemysłowymi. Przykłady działań mających na celu redukcję smogu obejmują wprowadzanie stref niskiej emisji oraz promowanie transportu publicznego, co wpisuje się w standardy ochrony środowiska, takie jak dyrektywy Unii Europejskiej dotyczące jakości powietrza.